Pebek Design

Układanie kostki brukowej

UKŁADANIE KOSTKI BRUKOWEJ – KROK PO KROKU

I.

ETAP I

WYKONYWANIE WYKOPU TZW. KORYTOWANIE

Proces korytowania polega na usunięciu wierzchniej warstwy rodzimego podłoża od 20-40 cm głębokości. Jeśli mamy do czynienia z niewielkim obszarem można bez problemu przeprowadzić je samodzielnie. Natomiast jeśli przystępujemy do realizacji dużego założenia nie obejdzie się bez pomocy maszyn drogowych takich jak: spycharki, równiarki i zgniatarki, które znacząco przyspieszą postęp pracy.

II.

ETAP II

WYRÓWNYWANIE I NIWELACJA TERENU

Po skończonym korytowaniu przystępuje się do wyrównywania oraz wykonania docelowych spadków i linii odwadniających mając na uwadze to, aby każda z warstw podbudowy miała tę samą grubość w każdym obszarze zaplanowanego terenu. Czynność tę zwie się niwelacją terenu. Można ją również przeprowadzić ręcznie za pomocą łaty i poziomicy, a w przypadku większej powierzchni przy pomocy niwelatora i maszyn drogowych. Zabieg ten polega na wypełnieniu ubytków oraz usunięciu nadmiaru gruntu zgodnie z wcześniej wytyczonymi rzędami wysokościowymi. Podczas tego etapu wytycza się skrzyżowania i rozjazdy ale przede wszystkim kształtuje poziomy przebieg drogi i pobocza. Niwelacja terenu ma istotne znaczenie. Zaleca się szczególną precyzyjność ze względu na przyszły wygląd estetyczny nawierzchni oraz jej trwałość.

III.

ETAP III

PODBUDOWA

Najistotniejszą kwestią dla wytrzymałości nawierzchni jest dobrze przygotowana podbudowa. Nadaje ona właściwą sztywność wierzchniej warstwy oraz rozłożenia sił podczas użytkowania. Na strukturę podbudowy wpływa wiele czynników:

  •  rodzaj gruntu rodzimego
  • wielkość i rodzaj obciążenia
  • stan wód gruntowych
  • sposób odwodnienia

Natomiast bezpośrednio na grubość warstwy podbudowy wpływa rodzaj podłoża oraz przewidywane obciążenia jakim poddany będzie budowany plac. Tym sposobem podbudowa nawierzchni wokół domu np. chodniki, będzie miała mniejszą grubość (ok. 20cm) niż warstwa przeznaczona pod obciążenia ruchem kołowym (ok. 30cm).
Materiał jaki stosuje się do wykonania podbudowy jest uwarunkowany intensywnością obciążeń, a także warunkami gruntowymi. Najbardziej rozpowszechniony materiał to kruszywo naturalne lub łamane, stosowane przy małych obciążeniach. Wraz z ich intensyfikacją surowiec ten zastępowany jest chudym betonem bądź tłuczniem. Sam proces wykonania podbudowy może być podzielony na kilka etapów w związku z grubością warstwy. Pozwala to na otrzymanie jednolitego zagęszczenia całej warstwy. Kruszywo lub inny materiał drogowy rozkłada się i ubija aż do zalecanego zagęszczenia. Podbudowa z chudego betonu wykonywana jest w podobny sposób jak z kruszywa. Należy stosować beton o niskiej zawartości wody.

IV.

ETAP IV

PODSYPKA

Na warstwę zagęszczonego podłoża gruntowego rozprowadza się warstwę podsypki, składającej się z piasku o frakcji 0-4mm. Podsypkę wyrównuje się za pomocą łaty w taki sposób, aby otrzymać odpowiednie spadki. Należy pamiętać, aby nie przekroczyć 5cm grubości podłoża, oraz aby nie zagęszczać podsypki, gdyż ta warstwa odpowiada za prawidłowe osadzenie poszczególnej kostki brukowej, a także niweluje potencjalne różnice w wysokościach sąsiednich kostek. Kostki nie należy układać na równi z poziomem nawierzchni. Różnica poziomów powinna wynosić ok. 3 mm. Jest to związane z osiadaniem podłoża w trakcie zagęszczania kostki. Wyjątkowo, gdy jest to uzasadnione, stosuje się mieszankę cementowo-piaskową (1:4).

V.

ETAP V

UKŁADANIE KOSTKI

Zanim przystąpi się do układania kostki należy upewnić się czy otrzymana od producenta kostka jest zgodna ze złożonym zamówieniem. Ponadto należy sprawdzić czy kostka nie ulegała uszkodzeniu w trakcie transportu lub w inny sposób, przez co widoczne są ubytki. W razie wątpliwości należy odstąpić od dalszych prac i skontaktować się z producentem, ponieważ wraz z rozpoczęciem układania kostki traci się możliwość reklamacji.
Pracę rozpoczyna się w taki sposób, aby nie naruszyć warstwy podsypki. Dlatego najlepiej z pracą kierować się od krańca do środka powierzchni brukowej. Ze względów estetycznych, ale przede wszystkim praktycznych, zaleca się, aby tak zaplanować dobór kostki by zminimalizować jej cięcie. Wraz z rozwojem pracy należy systematycznie kontrolować zgodność uzyskiwanego wzoru z projektem oraz kontrolować poprawność otrzymywanych krawędzi i spadków.
Szczególną uwagę podczas układania kostki należy zwrócić na uzyskaniu odpowiedniej szczeliny pomiędzy sąsiadującymi kostkami brukowymi. Szczeliny te należy wypełnić suchym piaskiem o niskiej granulacji (0-2 mm). Szczeliny pełnią ważną funkcję – wiążą sąsiednie kostki i zmuszają do współpracy przy przenoszeniu obciążenia. Kostka brukowa układana jest ręcznie bądź – w przypadku dużych powierzchni – za pomocą specjalistycznych maszyn do układania. Ważne jest, aby systematycznie mieszać kostki przynajmniej z trzech palet transportowych. To jaką kostkę wybierzemy oraz jaki obierzemy wzór, w przyszłości rzutuje również na pracę nawierzchni oraz poziom hałasu związany z eksploatowaniem kostki.

VI.

ETAP VI

ZAGĘSZCZANIE

Proces zagęszczania kostki brukowej jest przeprowadzany w stanie suchym po zakończeniu prac związanych z układaniem kostki i zasypaniem szczelin. Czynność zagęszczania jest wykonywana przy pomocy płyty wibracyjnej (tzw. zagęszczarki). Zaleca się obłożenie owej płyty okładziną PCV, która ma uchronić kostkę przed uszkodzeniami mechanicznymi podczas zagęszczania. Ostatnią czynnością jest uzupełnienie szczelin piaskiem, dziki czemu ułożona kostka nabierze stabilności. Piasek należy rozprzestrzenić po całej powierzchni brukowej, a jego nadmiar usunąć.